Karamsar birimiyim ben yoksa arada böyle karamsarlık gelip çökermi bedenimize? Bu karamsarlığın sonu ufak çaplı depresyonlar yaratırmı bünye de? Yoksa depresyonlar sayesinde doğru yolu mu buluyoruz?
Yani bünyemizde oluşan bu depremler birbirini tetikler mi yoksa biz öyle olduğunu mu düşünüyoruz? Her insan da biraz delilik mevcut mu yoksa deli olan kesim kendini savunmak için mi böyle bir yalan uydurmuştur?
Kafamız karışık olduğunda zaman yetersiz gelmez mi? Einstein'ın İzafiyet Teorisi'nde de zamanın göreceliğinden bahsetmiyor mu? Sen ne kadar sıkıştıysan zaman da o kadar hızlı akmaz mı sana inat?
Neyse hayat nelere kadir. Bir gün varız, öteki gün varımıyız bilemeyiz. Zaten var olmamızda kime göre gerçeklik kazanıyor? Hepimizin bir çocuğun rüyalarını süslüyen garip yaratıklar olmadığımız ya da yine bir çocuğun (veya şu an tanımlayamayacağım bir şeyin sonuçta çocuk kavramı bizim tanımladığımız bir kavram) oynadığı oyunlarda ki oyuncaklar olmazmıyız?
3 yorum:
hayır sende karamsarsan bende adam değilim kardeş amma bazı zamanlar var ki insan ister istemez karamsar bir moda giriyor.senin seveceğin bir örnek vereyim insan bazen frp deki gibi rogue olup gölgelerde kalmayı tercih edebiliyor olmamız işin özü bu bence
Teşekkür ederim beni bilen birinin güzel cümleleri bunlar.
Herkes ara ara karamsarlığa düşer... :DDDD Neruda'nın söylediklerinde ki haklılığına hiç bir şey diyemem çünkü gerçekten haklı ve bu arada ben hayatımda senin kadar karamsarlıktan uzak 1 kişi daha görmedim bunu da eklerim :DDDDD
Yorum Gönder